Co oznacza świadome, dojrzałe przywództwo? Jak rozpoznać, czy jestem dobrą liderką? To tylko kilka pytań, na które próbowałam odpowiedzieć sobie na przestrzeni lat swojej drogi liderskiej. W tej podróży uczyłam się i rozwijałam – jako osoba, jako współpracownik i jako liderka. Im więcej dowiadywałam się o sobie, im bardziej stawałam się świadoma, im bardziej siebie lubiłam (!), tym bardziej stawałam się autentyczną liderką.

Przez ostatnie prawie 23 lata mojej kariery zawodowej miałam przyjemność pracować ze świetnymi liderami, ale także doświadczyłam współpracy z osobami, którym brakowało umiejętności przywódczych. Do dziś obserwuję, jak świadome, spójne przywództwo ma wielki wpływ na innych i jak wielkie szkody przynosi jego brak.

Wierzę, że droga do świadomego, spójnego przywództwa zaczyna się od autorefleksji i odpowiedzi na proste, ale jakże ważne pytanie: jakim liderem chcę być?

Wiele lat temu zrobiłam takie ćwiczenie i powtarzałam je co jakiś czas, aby upewnić się, że moje przywództwo pozostaje zgodne z moimi wartościami i przekonaniami.

Co oznacza dla mnie świadome i spójne przywództwo?

Przede wszystkim – przywództwo nie polega na tytule, który posiadam, na zajmowanym stanowisku czy władzy, która z tego wynika. Przywództwo oznacza dla mnie pozytywne wpływanie na życie innych, podejmowanie działań i bycie wiernym sobie oraz swoim wartościom.

Wpływ na innych

Uwielbiam obserwować, jak ludzie się rozwijają, i staram się towarzyszyć im w tej wyboistej i często trudnej drodze. Stosuję różne style przywództwa, w zależności od tego, na jakim etapie rozwoju znajduje się członek zespołu, jakie pełni role i za co odpowiada. Mam inne podejście do ekspertów, inne do osób niedoświadczonych, a jeszcze inne wobec doświadczonych liderów. Jest jednak wspólny mianownik: staram się budować relacje oparte na wzajemnym zaufaniu, tak aby ludzie nie czuli potrzeby udawania kogoś, kim nie są, mogli otwarcie rozmawiać ze mną o swoich trudnościach, wyzwaniach czy obawach, i gdzie wspólnie możemy zastanawiać się, jak je przezwyciężyć – gdzie mogę ich wspierać, ale co jeszcze ważniejsze – jakie działania oni sami mogą podjąć. To jest właściwy klucz do odblokowania unikalnego potencjału, który każdy z nas ma w sobie!

Podejmowanie działań

Moje oczekiwanie (zarówno wobec zespołu, jak i wobec siebie) jest proste: zawsze zaczynaj od siebie! W obliczu wyzwań zadaj sobie pytania: Czego mogę się nauczyć z tej sytuacji? Co mogę zrobić, aby coś zmienić? Jak mogę wpłynąć na sytuację? Jakie działania mogę podjąć? Na końcu (ale nigdy na początku) – jakie wsparcie mogę uzyskać od innych? A potem zrób pierwszy krok. Po prostu działaj!

Każdy z nas może (a nawet powinien) być liderem. Przywództwo to nie zajmowane stanowisko, lecz sposób działania – świadome decyzje, które mają pozytywny wpływ na innych i na nas samych.

Moje wartości

Od lat pozostają dla mnie niezmienne. Oto te, które najbardziej wpływają na moje przywództwo:

• Autentyczność – jako liderka nie udaję kogoś, kim nie jestem, otwarcie dzielę się moimi emocjami i niepewnościami (w granicach rozsądku), przyznaję się do błędu, przepraszam, nie wymagam od innych czegoś, czego sama nie robię. To, co mówię staram się odzwierciedlać w tym, co robię.
• Odwaga – do bycia sobą, do głoszenia niepopularnych opinii, do wprowadzania zmian, do podejmowania skalkulowanego ryzyka, do przyjmowania i dawania informacji zwrotnej, do podejmowania trudnych decyzji, do brania za nie odpowiedzialności, do działania pomimo strachu, do powiedzenia: „nie wiem, nie potrafię, nie radzę sobie, potrzebuję pomocy, boję się”. Kiedyś usłyszałam od koleżanki: „Podziwiam cię za to, że nie przejmujesz się, co myślą inni, i zawsze mówisz, co myślisz”. Odpowiedziałam: „To nieprawda. Przejmuję się tym, co myślą inni, czasem nawet za bardzo. Ale bardziej zależy mi na tym, co myślę o sobie sama”.
• Rozwój osobisty – każdego dnia staram się być lepsza niż wczoraj. Nie porównuję się z innymi – szkoda mi na to czasu i energii, wiem, że to nic dobrego nie wniesie do mojego życia. Inni mogą być dla mnie inspiracją, ale porównuję się tylko ze sobą. Inwestuję w swój rozwój, szukam inspiracji w książkach, podcastach, rozmowach z ludźmi, którzy różnią się ode mnie. Uczę się od swoich dzieci i staram się wychodzić ze strefy komfortu – wierzę, że im mniej komfortowo się czuję, tym bardziej się rozwijam.
• Szacunek – dla siebie i dla innych. Jasne i asertywne komunikowanie oraz chronienie własnych granic, szanowanie swojego czasu. Szacunek do innych bez względu na posiadane doświadczenie, czy zajmowane stanowisko, szanowanie czasu innych, ich priorytetów i potrzeb.
• Bezpieczeństwo – zależy mi na tym, aby ludzie czuli się przy mnie bezpiecznie, by ufali mi na tyle, aby móc powiedzieć: „nie wiem, nie potrafię, nie rozumiem” lub przyznać się do popełnionego błędu. Chcę, aby mieli poczucie, że mogą być przy mnie sobą.

Każdego dnia na nowo wybieram, jaką chcę być liderką. Nie dążę do perfekcji, ale do autentyczności. Bo wiem, że tylko będąc w zgodzie ze sobą i swoimi wartościami, mogę prawdziwie wspierać innych w ich rozwoju i realizacji potencjału.